7 Haziran 2018 Perşembe

Dün, Bugün ve Yarınım

Aslında hangisini tanım olarak kullanacağımdan emin değilim yazmaya başladığımda bir ay vardı daha doğum günüme fakat gün gelip de çattığında hangi fotoğraf ruhuma daha yakın olacak bilemiyorum

  =1  =2

Dünüm bugünüm ve yarınım dedim 
ama 
dünüm kurudu bitti artık bugünüm de soluyor elimden hiç birşey gelmiyor peki yarınım? 




doğum günüm kutlu olsun mutlu olalım senelerceeee ....






1 Haziran 2018 Cuma

güvenli bağlanma sorunsalı

Hayatta en zayıf halkanız nedir biliyor musunuz?
Hiç düşündünüz mü tam olarak nedir ?

mesela sevememek ?
ya da iletişim kuramamak
belki de güven duyamamak

şu an ebeveynlere telkin edilen çok ciddi bir tanım var güvenli bağlanma diye bu tanımın meyvelerini bizim çocuklar büyüyüp de topluma karışınca birey olunca göreceğiz

peki ya biz çocukken güvenli bağlanmış mıyız bu konuda uzmanların araştırmaları ne durumda acaba ?

acaba ondan mı şu an bizim nesildeki güvenli bağlanamama sorunu?

kendimize güvenimizi bulmak adına yirmili yaşlarda az mı kişisel gelişim kitabı okuduk ya da halen okuyor mu bazılarımız acaba  bir yerden sonra her başlığın yavan geldiği türlerden hani ,

peki ya insan ilişkilerimiz ? ebeveynlerimiz dahil güvenli bağlandığımız insanlar kaç tane şu hayatta ?

biraz daha düşünelim bakalım şu güvenli bağlanma mevzuunu , kendi çocuklarımıza sarılırken düşünelim bize kaç kere sarılındı acaba sebepsiz ,
anımsayamadığımız çocukluk anılamızı da  kaç teklifsiz sırt sıvazlama var ? var mı ?

2 Şubat 2018 Cuma

Deniz kimsedir

Deniz her yüreğe kimsedir.
Kimse doludur,
Damla damla gözyaşlarıyla coşar dalgalar
Kimsen göçünce sessizce akar yaşlar yanaklarından denize
Yüreğinden akar kimsen denize
Karışır enginlere
Düşen her damla yüz olur bin olur koca derya olur
Döner yüreğin ferahlık olur
Bir nefes olur can olur
Deniz kimsedir
Kimsesizleşirken birer birer ömür , o masmavi deniz kimse olur cana
Dayımın ardından...
Bir kimsem daha damla damla karışıyor denize
O ki kimsesiz kaldığımızda bize kimse olmuştu
En sıkıntılı zamanlarımızda bir nefes olmuştu
Allahım sen kimsemizi kimsesiz koyma
Sen yoldaş ol ışık ol yoluna rahmet et
Sessizce karışıyor bir kimsem daha denize
Sen ruhuna merhamet et Allahım
Şimdi her baktığımda denize bir kimsem daha olacak orda ...

Deniz kimsedir ruha...

posted from Bloggeroid

26 Aralık 2017 Salı

Toparlayamadım böyle kalsın...

Üzülmedim dedi kadın
Halbuki paramparçaydı
Akıyordu yaşları
Görmeyen gözler önünde

Eskiden dilerdi
omuza düşsünler
Sarsılırken hıçkırıklarla
Teselli eden bir el
Dolansın saçlarına

Zaman sadece eşyaları eskitse keşke,
İnsanın da miyadı dolar azizim.
Sabrı biter , güveni erir , aşkı solar ...
Boynu bükük kalır ruh
Zamanda asılı kalır keşkeler
Ve insanın da miyadı dolar azizim

Ama zaman hep geçer... hangi durakta durmuş ki zaten

Hyy...

posted from Bloggeroid

12 Aralık 2017 Salı

Hayatı tanımlama çabalarım alt metin 7

Hayat;
Duymak istediklerimle hissedeceğimi umduğum mutluluğun yoksunluğu
Ve
Duymam gerektiği düşünülen şeylerin yaşattığı sahte mutluluklar arasında salınıp duran metronom gibi ne tarafa gidersen git
bir boşluk ...
bir yokluk ...
bir kayboluş ...

posted from Bloggeroid

4 Aralık 2017 Pazartesi

Duvar

''

Seninle bir daha aynı yolda yürümem
Seninle yürüyene yolda tuzakların var
Bir daha asla dokunmam tenine
Senin teninden önce duvarların var 

Ben o duvarlara çarpa çarpa nasır tuttum
Ağlaya ağlaya yosun tuttum
Ben o duvarlara çarpa çarpa nasır tuttum
Ağlaya ağlaya yosun tuttum 

Derin bir nefes alır gibi batıyoruz, yükümüz ağır
Yeni bir söz söylemek için ölmek mi gerekir?
Hadi bir cesaret sende taşın altına koy elini
İnadına inadına sevişmeli bağır çağır
''

Bazen söylenmiş olandaki güzellik dilini bağlar insanın sadece dinlersin söylenip gideni...


3 Aralık 2017 Pazar

Geceyi Bekleyenler

İnsanlar artık insanlarla huzur bulamıyor mu sanki
ya da bir sıkıntı var insanlar arası oluşan bağlarda,
Temeller mi değişmiş yoksa algılar mı belki de umursamazlık ,
Yalnızlığa sürükleyen bunlar mı ruhları
ve geceyi bekleyenler dolu her yan
gece sessiz insansız ve kısmen huzurlu
kısmen zira insan kendine kalıyor
sükunet uğramamışsa ruha kendinde de huzur bulamıyor ruh
ya sonra ;
daha bir umursamaz , daha bir görmez , daha bir işitmez oluyor
tepki göstermek varlık belirtisiyken
artık tepki göstermek için bir heves kalmıyor
insan kendi içinde ruhundan siliniyor belirsizlik ve umarsamazlık arasında savruluyor sona...